Route van de Kunst in twee zonnige dagetappes

Twee dagen zijn amper voldoende om alle kunstenaars te bezoeken. Daarom maken veel mensen een keuze. Gastexposanten en nieuwe deelnemers hebben niet te klagen, ze krijgen volop de aandacht die zij verdienen.

Twaalf fietsen
Omdat we vandaag een jarige (70!) in ons gezin hebben, vertrekken we met zijn twaalven per fiets om het Nieuwkuijkse deel van de Route te gaan bekijken. De Emmamolen is een fantastische locatie, waar we met onze groep de eerste verdieping helemaal volzetten. De eerste klap is een daalder waard, want jong en oud vergaapt zich aan het kleurrijke werk van Irene van Nuland. De volgende stop is het Patronaat waar Mirjam Hopman de hele zaal plus entree tot haar beschikking heeft. Daar kan ze ontzettend veel van haar werk laten zien, misschien wel te veel, en de meningen zijn verdeeld. Mooi om te zien hoe onze pubers serieus in discussie zijn over drie ovalen met strandlandschappen, welke de allermooiste is.

Roest en porselein
Door naar het Stuurhuis waar drie dames elk een lokaal ter beschikking hebben om te laten zien wat ze in huis hebben. De tekeningen van Danae worden vol bewondering bekeken, zo verfijnd en met liefde gemaakt. “Zo wil ik ook leren tekenen” hoor ik de 13 jarige Miguel tegen zijn moeder zeggen. De beelden van Marlies zijn heerlijk aanraakbaar. Vingers gaan voorzichtig over de glad gepolijste delen van haar stenen creaties. Gastexposant Jeanette Mol van Strien is erg blij met deze mogelijkheid om haar verfijnde objecten tentoon te stellen. Op stoere tafels en houten werkbanken komen ze op een prachtige manier tot hun recht. Roest en porselein vormen een ontroerende combinatie van kracht en teerheid.

Huisbioscoop
De jongelui willen naar Frodo vanwege zijn animatiefilms, mijn dochters hebben de schilderijen van Lucienne van Eeden op hun verlanglijst staan. Maar eerst nog een afslag (duidelijk uitgepijld) naar de beeldentuin van Sjannie Bouwman en haar dochter Janneke. Ook hier beelden die in de smaak vallen, de rondbillige dames met hoed zorgen voor vrolijke opmerkingen. Verder weer naar de Vimmerick waar tot ieders verrassing rondgegaan wordt met drankjes en overal lekkere zoet- en zoutigheden voor het grijpen staan. In het werk van Lucienne is vooral het kleurgebruik opvallend aansprekend. In de huisbioscoop bekijken we enkele filmpjes die vol humor zitten die iedereen aanspreekt.

Amer en Anni
Parallel aan de Spoorlaan fietst de lange stoet naar ’t Hoog. Daar is het druk! De Iraakse Amer Bader en Haarsteegse Anni van Dal vullen elkaar wonderwel aan en zijn blij met de grote belangstelling. Jammer van het gangetje in het gastvrije gebouw van Van Delft Groep, je kunt niet goed afstand nemen van de bloemenschilderijen van Amer, maar in de kantine komen zijn indrukwekkende werken goed tot hun recht. Mark van Delft himself is beide dagen aanwezig om de gasten te ontvangen. De Route van de Kunst is blij met deze locatie.

Airbrush
Na drie uur zit onze tijd er bijna op, maar een kort bezoek aan Annemarie van Lent en Lucienne ten Have nemen we nog wel mee. Dankzij het mooie weer kan veel werk buiten worden uitgestald. Bij Annemarie kun je zo haar artistieke ontwikkeling met de airbrush techniek volgen. Van adembenemende kinderportretten tot karakteristieke koppen in zwart- of bruinigwit. Lucienne ziet er zelf zoals altijd uit als een stralend kunstwerk. Vol trots neemt ze ons mee naar boven om haar laatste boek vol foto’s van haar getekende naakten te laten zien. Een nog onontdekte kant van haar veelzijdig talent.

In de melkschuur
Tweede Pinksterdag al vroeg, nu met zijn twee, naar Elshout waar letterhakker Corné van Iersel in een kleine, authentieke melkschuur zijn atelier heeft. Hij bewerkt er met beitel en hamer Belgisch hardsteen waarmee hij een waardevolle aanvulling is op de Route. Hij vertelt honderduit, zoals ook kunstenaar Kareem Hameed die even later niet alleen zijn sfeervolle creaties, maar ook vol trots de onlangs getimmerde loungehoek in de tuin laat zien.

Lelijkheid als kunst
In een ruk door naar ‘de Melie’ waar vijf kunstenaars hun huis en atelier hebben opengesteld. Dyonne Kant laat subtiele tekeningen zien in zwarte en gekleurde inkt, maar ook portretten in grootformaat. Bij Romy van Rijckevorsel dwingen haar grote doeken je tot aandachtig kijken. Er is zoveel op te zien en ze schuwt schurende ‘lelijkheid’ niet. Enkele deuren verder komen we in het huis van Suzanne van Hal waar haar enorme dierenschilderijen centraal staan. Ze biedt ruimte aan collega Waldo van Bokhoven die blij is met de zorgvuldige en uitgekiende manier waarop zijn werk is tentoongesteld.

In de Melie
Rest ons een adres in de Meliestraat. Ans van de Wiel Verdiesen uit Maassluis heeft een gastvrij onderkomen gevonden in de voormalige bakkerij van haar vader, het huis waar ze geboren is. Ook hier een tiptop verzorgde uitstalling van beelden en veel belangstelling. Ze heeft zelfs al een aantal bronzen verkocht die blijkbaar erg tot de verbeelding spreken. Ook wij, en andere bezoekers met ons, zijn aangenaam verrast. We sluiten onze kunstreis af met een bezoekje aan de middeleeuws aandoende, met veel vakkennis geschilderde werken van Chrisje van der Heijden. Hier is over nagedacht, hier is gestudeerd voordat er ook maar een likje verf op het doek is gebracht.

Ondanks het voorbeeldige fietsweer is het helaas weer net niet gelukt om alle kunstenaars te bezoeken. Voor dit jaar zit het erop en we zien uit naar de dertiende editie van de Route van de Kunst in 2020.

10 juni 2019 © Tekst Annelies van der Sanden, foto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee