Venlose Vasteloavend en Vlijmense Carnaval

Al vanaf vrijdagavond rinkelen de foto’s binnen op mijn telefoontje. En filmpjes natuurlijk! Want mijn familie in Venlo, Boxmeer en Breda viert het grootste feest in Brabant en Limburg op volle toeren. Voor ons is het al aan paar jaar pure nostalgie, hoewel bij het zien van zoveel plezier de kriebeltjes toch nog voelbaar zijn.

Boerenkool
Zo komt het dat ik op zondag wat bloemen op mijn hoed steek en mijn Venlose Jokusdoek omknoop. Rood met donkerblauw en daarop een goudgele Jokushaan. Wat een heerlijke tijd heb ik daar als tiener en twintiger meegemaakt. Toen de kinderen kwamen trokken we ook nog naar mijn ouderlijk huis, meestal de Boerebroeloft. Duizenden Venlonaren hijsen zich op dinsdag in het chique boerenpak, de poffers en de bontjassen komen tevoorschijn en de kleintjes zitten tussen de boerenkoolstronken in hun boerenpakjes in de bolderkar, voortgetrokken door papaboer of mama boerin. Oude bekenden vliegen elkaar om de hals en bewonderen elkaars kroost of uitdossing.

Vrolijke beelden
Maar dit jaar gaan we dus niet, want we hebben geen ouderlijk huis meer en de kinderen gaan hun eigen weg. Nee, ik haal mijn kleine Afghaanse vriendje op die op school al een heerlijk feest heeft gevierd afgelopen vrijdag. Ik wil hem de optocht in Vlijmen laten zien, zodat er misschien ook wat vrolijke beelden in zijn angstdromen komen, waarin hij zijn mama en broertje huilend heeft achtergelaten en zijn papa is opgepakt door degenen die in zijn land ten onrechte de macht in handen lijken te hebben. Hij heeft er zin in, zijn zwarte ogen stralen als hij zijn pet opzet en ook zo’n mooie halsdoek omgeknoopt krijgt.\

Opgefleurd
In het dorp is het gelukkig gezellig druk en is het warempel gestopt met regenen. Opvallend dat er hier een broederlijke mix te vinden is van echte knotwillegers en feestvierders die zich blijkbaar ook in Oeteldonk thuis voelen. Er gaat niks boven zo’n rood wit gele sjaal en beenwarmers. Gelukkig toch ook nog veel rood geel groen in het straatbeeld. De optocht vertoont alle variaties van bloemen, kleur en fleur. Er worden rozen, snoepjes en lollies uitgedeeld en de muziek is weer eens oorverdovend. Ik mis de blaoskapellen die volgens mij in een optocht thuishoren. Maar mijn kleine vriend geniet met volle teugen en wat wil je dan nog meer. Morgen naar Oeteldonk? Als het niet stormt waag ik het er misschien weer op.

3 maart 2019 © tekst en foto’s Annelies van der Sanden

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee