APR 05 APR 09
Wie:
Toneelgroep K.A.T.
Wat:
toneelvoorstelling
Waar:
D'n Bork Nieuwkuijk

Op zoek naar parallellen in jubileumvoorstelling K.A.T.

Toneelgroep K.A.T. werd in 1994 opgericht en dus bestaat de Nieuwkuijkse amateurtoneelvereniging 25 jaar. Jaarlijks vijf volle zalen in thuishonk D’n Bork, dan mag je wel spreken van een succes. In april kan de toeschouwer vanwege dit jubileum een bijzondere toneelavond tegemoet zien. Hariëtte Pijnenborgh vertelt gepassioneerd, terwijl Moos, haar Fanse bulldog, zijn best doet om de aandacht van het vrouwtje af te leiden.

Eerst maar even een misverstand uit de weg helpen, want nee de cabaretgroep Wè Nou Wir is niet voortgekomen uit K.A.T. noch is het gezelschap daar een onderdeel van. Wel zijn beide groepen kort na elkaar ontstaan.

Het begin
Twee vriendinnen, Brigitte van der Ven en Mechelien van Buul vatten in 1994 het plan op om een toneelgroep op te richten. Ze vragen hier en daar rond en beleggen een vergadering waar een flinke respons op komt, alsof de Nieuwkuijkse bevolking op dit initiatief heeft zitten wachten! Aan het eind van de avond is er een groep van 20 spelers, met en zonder ervaring, vijf mensen die al gauw de ‘achterban’ genoemd worden én een bestuur. Men besluit om te starten met een spelerscursus die wordt afgerond met een presentatie voor klein publiek. In het tweede jaar durft men het aan om een avondvullende voorstelling te presenteren.

Luisteren naar je publiek
Er wordt goed geluisterd naar reacties en commentaar van het publiek. De voornaamste conclusie die daaruit te trekken valt, is dat het belangrijk is om te variëren, de ene keer komedie en het volgende jaar weer een stuk met meer inhoud. In het derde jaar waagt de groep zich maar meteen aan De Kersentuin, maar dat blijkt wat te hoog gegrepen. Kortom, het vinden van een stuk dat bij de kijkers in de smaak valt en dat voor elke speler een rol of rolletje heeft waarin deze zich kan vinden, is een jaarlijkse opgave. De uiteindelijke keuze wordt pas definitief na intensief overleg tussen leescommissie, regisseur en bestuur en veel brainstormen over de realisatie van het gekozen werk.

Regie van eigen huis
Hariëtte is zelf actrice en heeft daarnaast een opleiding tot regisseur gevolgd. Daarin heeft ze al aardig wat ervaring opgedaan, maar nooit had ze overwogen om bij haar eigen club te gaan regisseren. Toen Michel Verdaasdonk na twee jaar regisseren bij K.A.T. aangaf dat hij zich verder wilde gaan ontwikkelen, kwam niet alleen een regieplek vrij maar ontdekte Hariëtte tot haar verbazing dat niemand bezwaar tegen haar in de functie van regisseur bleek te hebben. “Ik had dat dus altijd helemaal verkeerd ingeschat” vertelt ze “en toen ik toehapte was dat voor de hele groep akkoord.” Tel daarbij op dat één van de twee stukken die dit jaar worden opgevoerd geschreven is door een auteur uit eigen gelederen en de kracht en vitaliteit van de toneelgroep is voor iedereen duidelijk.

Herinneringen
Nadat ze Moos tegen de gewoonte in verwend heeft met een lekker hapje, brandt Hariëtte los over de vele bijzondere en spannende momenten in het 25 jarig bestaan van K.A.T. Ze kan het weten, want ze is er al 24 jaar bij! Want het blijft altijd maar de vraag of alle spelers fit zijn op de avonden van de uitvoeringen. Zo was er een keer een speler met hernia, die achter de coulissen moest liggen tot het hij aan de beurt was. Dan werd hij zorgzaam uit zijn stoel het podium op geholpen om zijn zegje te doen. Gelukkig had hij maar een klein rolletje!

In memoriam
Bij een andere gelegenheid, die iedereen nog vers in het geheugen ligt, overleed Brigitte van der Ven op de dag van de première. Om 10.00 zaten we bij elkaar, helemaal van slag en op het punt om de voorstellingen af te gelasten. Maar het liep anders, want zo zou het Brigitte het gewild hebben, liet haar man weten. Een gedenkwaardig jaar, maar deze gebeurtenis heeft de band binnen de groep nog hechter gemaakt. “Samen een voorstelling tot stand brengen, vraagt veel van iedereen en je moet veel van jezelf laten zien.” Brigitte wordt nog altijd herdacht en op de website staan haar foto en een in memoriam.

Het thuishonk
“Bij D’n Bork zijn we thuis en kunnen we alles maken als we naderhand alles maar weer opruimen en schoon maken. Waarbij het een stille afspraak is dat de grote plafondlampen dan ook een beurtje krijgen.” Het hele speelweekend is het tot soms wel erg diep in de nacht feest. Dat heeft Hariëtte zelf ervaren toen ze op een ochtend haar man niet naast zich aantrof. Ze was zo ongerust dat ze de politie belde die haar een beetje lacherig aanhoorde. Toen ze naar D’n Bork belde en Theo aan de telefoon kreeg wist die te vertellen dat haar man Mario heerlijk in het bed op het podium (voor die voorstelling nodig) lag te pitten met de hond naast zich.

Calendar Girls
Een gouden greep was het maken van een verjaardagskalender ter gelegenheid van het stuk Calendar Girls. Met z’n allen naar de fotostudio en dan poseren in je blootje. Dat geeft wel aan dat er een groot onderling vertrouwen is. “Hij hangt bij mij op de WC” zegt Hariëtte en ze laat me de kalender zien. Wat zijn de foto’s van al die gewone mannen en vrouwen prachtig, staande achter een grote pan of met een enorme bos bloemen die bepaalde lichaamsdelen heel slim aan het zicht onttrekken.

De achterban
We moeten het nog even hebben over ‘de achterban’ die momenteel uit 13 mensen bestaat. Want juist bij toneel is die hulp onmisbaar. Zonder decorontwerper en bouwers kom je nergens. De bouwploeg is in het bedrijf van Bert Fitters op ‘t Hoog vanaf januari elke weekend aan het werk. Alles wordt in gedeeltes zover klaar gemaakt dat het in D’n Bork kan worden opgebouwd. Daar is veel tijd, vindingrijkheid en vakmanschap voor nodig. Daarnaast is er nog een kleding- en grimeploeg, zijn er technici voor geluid en licht, moet de PR verzorgd worden en zijn er belangrijke rollen weggelegd voor de productieleider en regieassistent.

Jubileumvoorstelling
In het jubileumjaar brengt de toneelgroep twee stukken, als oplossing voor het eeuwige dilemma, gaan we voor komisch of voor drama? Met ‘Aan de andere kant’ hoopt K.A.T. het publiek opnieuw te verrassen. “Een bitterzoete tragikomedie uit eigen huis en een rauwe absurdistische voorstelling doorspekt met zwarte humor” belooft Hariëtte en ze raadt me een beetje geheimzinnig aan, om zeker op zoek te gaan naar de parallellen. ‘Gebakken meeuw’ speelt zich af in het voorportaal van het hiernamaals en in ‘Meneer Vermeer’ (door Marc van Delft) staan mensen voor een doorslaggevende keuze. Maar nu heeft ze genoeg verteld. “Er moet nog iets te raden en te verrassen overblijven voor onze toeschouwers” lacht de vrouw die voor een groot deel het succes van de reeks voorstellingen in april mag en zal bepalen.

16 maart 2019 © Tekst Annelies van der Sanden, foto’s uit collectie van K.A.T. en Annelies van der Sanden

Informatie:
Voorstellingen op 5, 6, 8, 9 april om 20.00 uur, op 7 april om 14.00 uur.
Café Zaal D’n Bork Nieuwkuijk, kaart

verkoop op 21 en 22 maart tussen 18.30 uur en 20.30 uur op het adres Koesteeg 1A. Daarna vanaf 23 maart via 06-10822431. www.kattoneel.nl

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee