06 maart 2019 |
0
2

In memoriam Bart de Vaan

Hij was een geweldige man die niet alleen voor zijn gezin, vrienden, familie en kennissen klaarstond, maar ook ‘anderen helpen als levensmotto had’. Zo heeft de Nieuwkuijkse Stichting Honsoirde heel veel te danken aan Bart de Vaan, die 6 maart op 81-jarige leeftijd overleed. Oud-voorzitter Tinie van Beurden blikt terug op de periode waarin deze voormalige secretaris een cruciale rol vervulde in de professionalisering van Honsoirde.

“Na zijn pensionering bij de gemeente Drunen, vervroegd vanwege de toen doorgevoerde herindeling Drunen/Vlijmen/Heusden, keek Bart uit naar een nieuwe zinvolle invulling van zijn toen beschikbaar komende vrije tijd. Het moest wel weer iets zijn in sociale sector, iets met, vóór en te midden van mensen  Hij hoefde niet lang te zoeken; men had hem gauw gevonden.

Op de naburige abdij Mariënkroon was enkele jaren daarvoor, door de paters en enkele in cultuur geïnteresseerden uit de regio de Stichting  Honsoirde opgericht. Een organisatie die zich ten doel stelde, kleinschalig cultuur in de meest uitgebreide zin laagdrempelig dichter bij gewone mensen te brengen. Deze sociaal-culturele doelstelling sprak Bart direct aan en omgekeerd zagen Pater Abt en de medebestuursleden van Honsoirde het direct zitten in deze nieuwe vrijwilliger, die zich belangeloos ter beschikking stelde. Liefde op het eerste gezicht, een directe klik, zoals men dat tegenwoordig zou noemen.

Vele jaren later zou blijken hoe belangrijk deze stap voor beiden zou uitpakken. Bart bracht structuur en richting aan in een organisatie waar tot dan toe een aantal goedwillende paters en andere ambitieuze cultuurliefhebbers, met tal van goede ideeën en initiatieven,  probeerden een gebalanceerd  jaarprogramma van tentoonstellingen, concerten en lezingen boven water te krijgen.

Honsoirde kreeg een secretariaat, met aan het hoofd een man die precies wist wat hij wilde, die ieder bestuurslid van de stichting subtiel wees op zijn verantwoordelijkheid, maar ook ruimte gaf aan initiatieven. Bestuursvergaderingen werden consciëntieus genotuleerd en iedereen werd gehouden aan de daarin gemaakte afspraken. Met exposanten, musici en sprekers voor lezingen werden gedetailleerde afspraken gemaakt. Vrijwilligers werden tijdig ingeseind en geïnstrueerd. Dit alles op de van hem bekende vriendelijke maar dringende manier. Hij zorgde voor een geoliede organisatie gebaseerd op vriendschap, waar vrijwilligers zich met plezier voor inspanden en waaraan bekende en minder bekende kunstenaars op elk terrein en uit alle windstreken graag hun medewerking verleenden en dat liefst meerdere keren.

In de tijd dat Bart er werkzaam was vergrijsde de kloostergemeenschap in een hoog tempo. Toch wilden de paters zo lang mogelijk blijven functioneren als centrum voor religie en cultuur in de regio. Zonder steun van buitenaf was dat niet mogelijk. Pater Abt Hopstaken tot aan zijn dood zo ‘hart en ziel’ van Mariënkroon heeft nooit onder stoelen of banken gestoken hoe belangrijk de rol van Bart de Vaan hierbij was.  Hij organiseerde zaken die niets met Honsoirde, maar alles met het andere werk van de paters hadden te maken, al dan niet met inzet van vrijwilligers van de Stichting. Ook op Mariënkroon deed de computer zijn intrede, dat heeft Bart geweten. Te beginnen bij de aansluitingen en als dat eenmaal voor elkaar was slaagden sommige paters erin ieder half uur meerdere malen vast te lopen. Op dinsdagen geen probleem. Bart was dan de hele dag in het klooster en op andere dagen ook geen probleem, ze hadden zijn telefoonnummer. Er was een tijd dat men geen onderscheid maakte tussen de paters en Bart, met uitzondering dat ik hem nooit heb betrapt in een toog. Bart kreeg er veel vriendschap voor terug.

Toen de paters besloten dat het echt tijd werd om de verantwoordelijkheid voor hun geliefde abdij over te dragen aan stichting Focolare om zo de continuïteit te waarborgen, speelde Bart een belangrijke rol bij de overgang van de een naar de ander. Honsoirde heeft hem bij zijn afscheid als secretaris, benoemd tot Ereghesel van de Stichting om zo zijn naam voor altijd aan zich te verbinden. Mede door het vele goede werk en alle vrije tijd die hij hier in heeft gestoken heeft de koning hem benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. Terecht.”

9-3-2019 © tekst Tinie van Beurden, archieffoto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee