Een nieuwe nota armoedebeleid

Gisteravond werd in de informatievergadering Samenleving gesproken over een nieuwe nota armoedebeleid, getiteld “Samen armoede en schulden aanpakken”. Tot nu toe waren er verschillende beleidsnota’s voor armoedebeleid en voor schuldhulpverlening, maar nu zijn deze twee beleidsitems dus voor het eerst in één nieuwe beleidsnota gebundeld. De reden is voor de hand liggend, armoede gaat vaak samen met schuldenproblematiek en dat kun je dan ook het beste in samenhang bezien. Overigens waren de voorgaande beleidsnota’s al meer dan een jaar verlopen, maar in verband met de verkiezingen vorig jaar heeft men er toen voor gekozen om het schrijven van een nieuwe nota nog even uit te stellen.

De inhoud van het plan is tot stand gekomen in samenwerking met het netwerk dat binnen de gemeente in de afgelopen jaren is opgebouwd. Het bestaande beleid zoals zich dat tot nu toe ontwikkeld heeft wordt nu min of meer vastgelegd in deze beleidsnota. Met het armoedebeleid en de schuldhulpverlening zijn best grote bedragen gemoeid. U moet dan denken aan een jaarlijks bedrag van ruim 1,3 miljoen euro, waarbij bovendien bedacht moet worden dat het veelal zgn. open einderegelingen betreft. Of je ook uitkomt met het in de begroting opgenomen budget moet je maar afwachten en je kunt bij dit soort regelingen niet zeggen “op is op”. Het grootste deel van het totale budget gaat op aan de bijzondere bijstand; daar is al 550 duizend euro per jaar voor uitgetrokken. Het aantal mensen dat van de bijzondere bijstand gebruik maakt was in het jaar 2016 nog 354; in 2017 was dat plotseling opgelopen naar 585. Dat geeft meteen al aan dat het begroten van dit soort uitgaven een hachelijke bezigheid is. Bijna 2,5 ton wordt jaarlijks uitgetrokken voor het beleid inzake de HeusdenPas en het Kindpakket. Ruim 1.000 huishoudens maken gebruik van de HeusdenPas; het blijkt daarmee dus een erg belangrijke voorziening te zijn.

In de nieuwe beleidsnota komt ook de aanpak van de schuldhulpverlening uitgebreid aan de orde. In Heusden maakten in 2017 189 mensen gebruik van een schuldhulptraject; in 2016 was dat nog 153. Dat kan duiden op een toenemende problematiek, het kan ook betekenen dat de doelgroep beter bereikt wordt. Heusden streeft er in het vernieuwde beleid in ieder geval naar om probleemgevallen eerder te signaleren. Schuldenproblematiek kan het best aangepakt worden als je er in een vroeg stadium bij bent. Maar dan moet je de betreffende mensen wel tijdig in het vizier hebben en dat is het grote probleem. Mensen lopen er zelf niet mee te koop en zijn niet snel geneigd om hulp in te roepen. Je bent als gemeente aangewezen op het maatschappelijk netwerk. In de afgelopen jaren is er flink gewerkt aan de opbouw van dat netwerk en dat beleid wil men in de komende jaren verder voortzetten en intensiveren. Dat netwerk bestaat uit vele organisaties en instellingen, zowel vrijwilligers als professionals. U kunt denken aan instellingen als Stichting Leergeld Heusden, de Vincentiusvereniging, de Voedselbank en professionele instellingen als Woonveste, Baanbrekers, Kredietbank Nederland, Juvans, MEE en ContourdeTwern en dat alles in samenwerking met de gemeentelijke organisatie Bijeen. De gemeente streeft ernaar om dat netwerk nog verder te gaan uitbreiden, bijvoorbeeld met zorgverzekeraars, deurwaarders, echtscheidingsadvocaten, huisartsen en scholen. Door intensivering van die samenwerking hoopt men mensen met schuldenproblematiek in een vroeg stadium te kunnen helpen, al vóórdat het totale schuldenbedrag tot een schijnbaar onoplosbare situatie leidt.

Kees Musters, Drunen, vrijdag 1 februari 2019, Volg mij ook met korte berichtjes op: www.twitter.com/keesmusters

Vorige
Volgende
Reacties

    Twee opmerkingen bij deze zeer heldere uitleg.

    Ik heb de nota gezien. En houdt het gevoel over van gemiste kansen, veel gemiste kansen. Want als je het netwerk opgebouwd hebt, wat ga je er dan mee doen? De wet gemeentelijke schuldhulpverlening verlangt van de gemeente dat ze het voortouw neemt: wat zijn de doelen, wie gaat wat doen, hoe borg je dat de netwerkpartners de beoogde bijdrage en de beoogde kwaliteit leveren en hoe gaat de gemeente ze daarbij helpen, wat wordt er überhaupt aan bijdrage gevraagd, wanneer is het beleid succesvol? Ik kan het niet vinden in de nota.

    Andere gemiste kans: de ombudsman schrijft een uitstekend rapport over behoorlijke invordering door de overheid. Het zou de gemeente Heusden en Baanbrekers sieren als ze het het behoorlijkheidskader bij de invordering omarmt.

    En dan mijn tweede opmerking richting Kees: ook een open einde regeling is te begroten. Als je tenminste inzicht heb in de groep mensen waar het over gaat. Dan weet je ook of er meer of minder mensen een beroep gaan doen op bijvoorbeeld bijzondere bijstand en kun je het gemeentelijke apparaat erop voorbereiden. Als je niet weet hoe groot de groep mensen is die in armoede leeft en geen benul hebt wat hun behoeften zijn, ja, dan wordt begroten inderdaad een hachelijke bezigheid.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee