Geslaagde rol voor carillon in concert met Ensemble Cordevento

Tijdens het Jacob van Eyck festival zijn de hoofdrollen weggelegd voor de beiaardiers en de blokfluitspelers. In het omlijstende programma was ook plaats ingeruimd voor rondleidingen, lezingen en een workshop muziekinstrumenten maken voor kinderen. Velen genoten dit weekend van diverse onderdelen van het programma.

Het klokkenspel van Heusden
Vier beiaardiers bespeelden op zaterdag en zondag om toerbeurt het klokkenspel in de toren van het stadhuis. De parelende klanken werden in vele huizen met plezier beluisterd. Buiten was het daarvoor te koud helaas. Voor Tommy van Doorn, Hans van Heemst (foto) en Joost van Balkom was het een leuke kans om met het Heusdense carillon kennis te maken. Voor Peter Bremer, onze eigen stadsbeiaardier, was een heel bijzondere uitdaging weggelegd. Nadat geluidstechnici een hele dag bezig waren geweest kon hij zijn klanken live laten horen tijdens het grote concert in de Catharijnekerk. Dat betekende wel twee uur koukleumen in de toren, maar hij had het er graag voor over.

Masterclass in Catharijnekerk
De drie jonge vrouwen, Fidessa Inen, Jasperina Verheij en Veronica Tonnenaar, die zich durfden te onderwerpen aan de raadgevingen van master Erik Bosgraaf hebben daar vast veel baat bij gehad. De blokfluitvirtuoos en sterspeler van het Jacob van Eyck festival had zich verheugd en goed voorbereid op de masterclass. De prachtige akoestiek in de kerk met zijn houten tongewelf vormde een belangrijk element waarmee gewerkt werd. Voor elk van de deelnemers had hij adviezen waarmee ze iets kunnen in hun verdere muzikale ontwikkeling. Het publiek, niet talrijk maar belangstellend en soms ademloos aanwezig, genoot van de drie keer 40 minuten waarin de meester alles uit de kast haalde om duidelijk te maken wat hij bedoelde.

Waardevolle adviezen
Een aantal van zijn wijze woorden die wellicht voor de liefhebber nuttig kunnen zijn, ook al zijn ze soms wat cryptisch: stilte moet je ook spelen, de eerste noten zijn van de componist maar de laatste is van jou, een herhaling moet je laten horen anders verdwijnen de noten in de gouden glans van deze ruimte, je moet wat meer liefde stoppen in de overgangen, gooi de klank de ruimte in, als je veel terugkrijgt kun je beter verdwijnen. Jan van de Sanden, musicus, was erg onder de indruk van de manier waarop Erik omging met de mogelijkheden die de bijzondere ruimte bood en de tip om af en toe eens verticaal te studeren gaat hij ook eens met zijn leerlingen beproeven.

Experimenteel concert zeer gewaardeerd
Zaterdagavond was er in de vesting geen parkeerplaats meer te vinden, de Catharijnekerk zat nagenoeg vol in afwachting van een uniek, experimenteel concert. Fijn dat er zoveel belangstelling was, het geeft aan dat dit festival de potentie heeft om uit te groeien tot een landelijk fenomeen. Goed voor de blokfluit en goed voor de stad. Aan zo’n gaaf concert kun je heel veel woorden wijden, maar feitelijk is de ervaring niet in woorden te vatten. Van de verrassende opkomst van een stoet amateurfluiters voorafgegaan door meester Erik tot de live bespeling van het carillon en een koffiekopje, en tenslotte de langzame ‘verdwijning’ van de blokfluitist in een mist van elektronische klanken. Waarvoor hulde aan Jorrit Tamminga.

Barokgitaar zo licht als een veertje
Het programma bestond uiteraard grotendeels uit werkjes uit Der Fluyten Lusthof van Jacob van Eyck. Wat een wonderlijk instrumentje en hoe ongekend zijn de mogelijkheden als Bosgraaf er zijn virtuositeit op los laat. Werkjes van tijdgenoten van Jacob werden vertolkt door gitarist Izhar Elias en klavecinist Alessandro Pianu. Een afwisselend en steeds boeiend geheel dat met een welverdiend applaus werd afgesloten. In de pauze gaf Izhar met plezier uitleg over zijn kostbare barokgitaar. Smal bovenblad en bolle achterkant, 8 snaren verdeeld in groepjes van 2 in octaaf gestemde en een negende losse snaar. Het ronde gat van het instrument is versierd met papieren kantwerk.

Laatste blokfluitklanken in Gouverneurshuis
Zondagochtend knutselen een tiental kinderen hun eigen muziekinstrumentje in elkaar in het Gouverneurshuis en om 17.00 uur klinken de laatste tonen van de sopraanfluit van Veronica Tollenaar nadat ze het publiek getrakteerd heeft op een mooi en verzorgd recital. Het zit erop en een paar Heusdenaren zullen even in een zwart gat vallen. Zij verdienen een groot compliment want de kwaliteit en de variatie van het eerste Jacob van Eyck festival was hoog en schept verwachtingen voor de toekomst. Hopelijk kan Heusden zich met dit festival en de jaarlijkse concerten van de Stichting Heusden Klassiek profileren als muziekstad. De entourage, de locaties en de menskracht zijn aanwezig. Over twee jaar is Heusden dan wellicht ook geen ‘uithoek’ meer, zoals een van de bezoekers uit het westen des lands het noemde, maar een plek waar liefhebbers van blokfluit- en carillonmuziek graag naar toe komen. Wellicht zal het promotiefilmpje dat cameravrouw Crista Vlems gaat produceren daar flink aan bijdragen.

28-10-2018, tekst, Annelies van der Sanden, foto’s (op laatste vier na) Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee