Balspelen in het bos bij Giersbergen

Bert de Vaan, 80 jaar jong, een leermeester in hart en nieren. Of het nu gaat om een natuurwandeling, de geschiedenis van de vesting Heusden of sport. Hij geniet er enorm van om zijn kennis over te brengen en dat doet hij met dit groepje 55-plussers nu al bijna 50 jaar. Of ik eens wat over ‘zijn clubje’ wilde schrijven, want zo langzamerhand mogen er weer wat mensen bij. Voor mijn oud-collega stadsgids doe ik dat natuurlijk graag.

Zo kwam het dat ik mij afgelopen zaterdag in sporttenue meldde op de parkeerplaats bij De Drie Linden. Een groepje ouderen staat al gezellig te kletsen, schouders wat opgetrokken, handenwrijvend en warm aangekleed vanwege de onverwacht frisse ochtend. Maar o, wat ruikt het heerlijk hier buiten, nu een flinke plensbui de natuur getrakteerd heeft op wat broodnodige nattigheid. Ook fotograaf Ad van Kessel is aanwezig, deze gelegenheid om mooie herfstplaatjes te schieten laat hij niet aan zich voorbijgaan.

Bert, met herdersstaf, geheel gestoken in een outfit van een bekend sportmerk, neemt het woord. Hij stelt ons voor en vertelt hoe de anderhalf uur in de buitenlucht zijn ingedeeld. Enkele leden van de groep, officieel bestaand uit 23 leden, houden het bij wandelen, heen en terug naar de Rustende Jager. Een ander deel, vandaag zijn dat er acht, begint aan een rondje looppas naar wat blijkbaar ‘het eerste veldje’ heet. Petra (oranje vestje) neemt de groep mee in looppas en Bert wandelt met ons naar het bewuste veldje. Helaas moet Annie daar al afhaken, ze heeft een flinke bloedneus en voelt zich niet lekker.

Dan beginnen we, och ik doe maar even mee, met rek- en strekoefeningen. De meegebrachte tassen met ballen, pionnen en armbandjes liggen zolang op de natte dennennaalden. Tijd voor een spelletje, roepen enkele mannen al gauw. Het wordt het Schotse balspel. Vier vangers, vier werpers. Als de bal gevangen is moet hij zo snel mogelijk terug, want de werper loopt in die tijd zoveel mogelijk rondjes om zijn medestrijders. Simpel maar doeltreffend, want het plezier en zeker ook het ‘wedstrijdgevoel’ zitten er meteen goed in. Bert doceert: “Bij mij hoeft niemand op de bank te zitten, zoals vroeger op school als je ‘af’ was, iedereen mag steeds mee doen. Het gaat er maar om dat de mensen lekker in beweging zijn.” Zelf kijkt hij toe met een grote glimlach op zijn gezicht.

Na nog een stukje joggen door het bos komen we bij een volgend veldje. Een soort voetbalspel, waar ook de dames gewoon aan meedoen en later nog trefbal. Petra’s klaterende lach schalt tussen de bomen en er wordt verwoed gestreden om juist haar pion omver te schoppen. Als alle pionnen op één na om zijn, blijkt Bertina de winnaar. Bertina en haar man zijn ‘nieuw’ bij deze groep en hebben het ontzettend naar hun zin. De sfeer is dan ook ongedwongen en gewoon gezellig. Maar iedereen is wel lekker in beweging in de natuur. Bewegingsrecreatie zonder negatieve selectie, zo noemt Bert het. Wie zin heeft om mee te doen kan zich elke zaterdagochtend tegen 9.00 uur melden op de parkeerplaats, de groep is gezien de leeftijd duidelijk herkenbaar. Iedereen boven de 55 is welkom.

29 oktober 2018, Tekst: Annelies van der Sanden, foto’s: Ad van Kessel

Op de groepsfoto onderste rij van links naar rechts: Arie Brinkman, Jules Wijnen, Petra Niessen.
Bovenste rij van links naar rechts: Bert de Vaan, Frank de Groot, Rob Vermeulen, Bentina Vermeulen, Guus Gortzak.

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee