23 juli 2018 |
0
0

Vroeger

Vroeger

Schoon ondergoed

Als kinderen ergens een hekel aan hebben, dan is het als je zegt: ‘Vroeger hadden we dit echt niet’ of ‘wij zouden dat nooit tegen onze ouders zeggen’. Vroeger! Grrr…, zeg dat niet, want voor je het weet, word je voor oud en seniel versleten, terwijl je dat echt nog niet bent. En heel opmerkelijk, als het té laat is zeggen diezelfde kinderen dat het toch jammer is dat ze bepaalde dingen niet meer aan hun ouders kunnen vragen. Vroeger is voltooid verleden tijd, helaas, pindakaas.

Wij babyboomers genaamd, zijn van na de Tweede Wereldoorlog en hebben van alles meegemaakt, van de verhalen en opgelopen trauma’s van onze ouders over die oorlog, de wederopbouw van Nederland, de jaren zestig met de komst van allerlei huishoudelijke apparaten, zoals koelkast, wasmachine, telefoon, televisie, vrije zaterdag, een auto voor de gewone man en een loongolf tot aan de hippie-tijd, seksuele revolutie en ontkerkelijking toe. Wij zijn van de serie slechte en goede tijden, gepokt en gemazeld door de tijd.

De tijd is voorbij dat we onbezonnen door het leven gingen. Naarmate je ouder wordt, word  je steeds vaker met dingen geconfronteerd die je aan vroeger herinneren. Zo schoot me onlangs te binnen dat vroeger gezegd werd dat je altijd schoon ondergoed moest dragen voor het geval je in het ziekenhuis terecht zou komen!

Wat een idiote redenering dat je schoon ondergoed moet dragen voor het hypothetische geval van een ongeluk met ziekenhuisopname als gevolg. Thuis mocht je dus gerust in vuil ondergoed rondlopen. Kennelijk rook iedereen in die tijd hetzelfde en was de geur van Joop! nog niet uitgevonden. De dames moesten het destijds doen met eau de cologne 4711. Maar gouden tijden braken aan met de eerste vakantiereizen naar Spanje en met souvenirs als Maja-zeep. Wat rook Maja, de voorloper van Joop!, Calvin Klein en Nina Ricci etc., verrukkelijk.

Heel vroeger ging je maar eenmaal in de week in bad in een ijzeren teil. Ook toen was er een verschil in rangorde, want eerst mochten de jongens in bad (teil) en als die uit het zicht verdwenen waren mochten de meisjes. Ik vermoed dat we met Sunlight-zeep (door de huisvrouw uitgesproken als Sunlichtzeep) gewassen werden. In het begin was het water in de teil meestal nog iets aan de te hete kant en werd de jongens op het hart gedrukt dat ze zich niet aan moesten stellen. Gewoon ondergaan dat hete water en vooral geen flauwekul. Na de jongens kwamen de meisjes terecht in lauw en troebelig water, maar met ‘een schone oplevering’ als resultaat.

Die teil heeft niet lang dienstgedaan, want het badhuis kwam daarna snel in beeld en bleek een mooie oplossing te zijn. Na schooltijd, waarschijnlijk voor het weekend, verzamelde ons gezin zich bij het badhuis voor het wekelijks reinigingsgebeuren. Aan de ene kant van de gang in het badhuis waren de hokjes voor de jongens en aan de overkant de hokjes waar de meisjes zich konden douchen. Moeder liep door de gang van het badhuis en ging met een fles shampoo alle hokjes van haar kinderen langs. Fris en fruitig en met schoon ondergoed aan werd er daarna huiswaarts gekeerd. Rest de vraag waarom het hoofd van het gezin, de persoon die op zondag het vlees aansneed, niet mee naar het badhuis ging. Vanwege zijn werk had hij veel meer kans om in het ziekenhuis terecht te komen. Moeder streek zijn overhemden, perste zijn broeken, poetste zijn schoenen, kocht zijn scheerspullen en waste zijn ondergoed. Onbekend was waarnaar hij rook. Hij heeft geluk gehad, want ook destijds lag een ongeluk in een klein hoekje.

23-7-2018 blog van ‘Ons Jet’

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee