13 juli 2018 |
0
0

Pareltjes van gedichten over het water (2)

De poëziewedstrijd, een onderdeel van het evenement ‘Heusden dichter bij water’, heeft een aantal pareltjes van gedichten opgeleverd. De winnende gedichten zijn in een eerder stadium al gepubliceerd. Dit keer het mooie gedicht  ‘Het veilig onbekende’ dat een 2de prijs won in categorie Volwassenen en 2 pareltjes van gedichten die helaas geen prijs wonnen, maar waarmee we de poëzieliefhebbers zeker een groot plezier doen. Er liggen nog meer mooie gedichten op de plank, die we je zeker niet willen onthouden. Wordt dus vervolgd.

Het veilig onbekende

In ‘t vallend duister tuur ik

aandachtig naar de overkant

Het veer oogt leeg

door reizigers verlaten.

De zon neemt haastig afscheid

van een wijds rivierenland.

Ik zie de veerman talmen

met het sluiten van de bomen.

Waarom zo lang gewacht

met naar mij toe te komen?

Te laat zal ik op mijn bestemming zijn.

Dan glijdt een aak –

aanvankelijk door dicht geboomte

onttrokken aan ‘t gezicht –

In zwak staccato mijn ongeduld voorbij.

Een vredig schijnsel uit de roef

werpt strepen op het water

en ik wens deelgenoot te zijn

van die beslotenheid en

mee te varen naar het onbekende.

Leo van der Laan

 

De Kater

Aan het Nieuwkuijks Wiel zit een gecastreerde kater loom spinnend te genieten in de zon op een glooiing langs het water.

Even later komt er een poes.

De lome kater kijkt plots om, maar o pardoes ziet hij de poes.

De kater springt op, van schrik valt de poes in het water.

Nu ben ik nat roept de poes, bibberend van het koude water, je droogt wel op zegt de kater, maar dat komt later.

Kom maar met mij mee zegt de kater, ik woon iets verderop met mijn baas aan de Maas.

Maar ik ben zo nat mauwt de poes, je zag dat ik viel in het Wiel. De De kater antwoordt, daar kan ik van alles bij verzinnen snoes.

Maar nu even niet, ik ben namelijk een het dus voor mij geen poes in bed.

Maar een verhaal als dit doet het altijd goed bij mijn familie in Heusden en Haarsteeg.

Als ik ze dit vertel brengt dat veel gelach teweeg.

Maar kom ik zie dat je het koud krijgt en zo dichter aan het water, krijg ook ik van al dat water, een kater.

Wij katten zijn niet gelijk als de mensen, zij hebben met water een dubbele rol met twee tegenstrijdige wensen.

Het willen wonen aan het water en er van genieten, maar het willen keren waar het de mens zou schaden of verdrieten.

Bart Spijkers

 

Het water leeft

Schepen voeren af en aan brachten

zijden stoffen en wijn met de kleur

van karmijn die blonk in glazen van kristal

 

het water draagt

 

Zwart kolkte het water waar geen

einde aan leek te komen

nam bomen, huizen en angstig loeiende

koeien met zich mee

mensen sloegen een kruis

 

het water vraagt

 

Waar verbeten werd gestreden om

grond en macht, zwijgen de kanonnen

en kabbelt de Maas tussen lijnen

 

Vogels met gekromde snavels

krassen de stilte open

en vechten om het laatste stukje brood

 

het water stroomt, het water leeft

Dory Corvers

13-7-2018 © foto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee