HalloHeusden brengt Dichter(s) bij het water

Onze gemeente Heusden kent een waterrijke historie. De diverse dijkdoorbraken uit de 17e en 18e eeuw brachten heel wat ellende teweeg bij de bevolking van toen. Maar dat snode teisterwater heeft onze gemeente wel verrijkt tot een landschappelijk aantrekkelijke verblijfplaats met veel recreatiewater. Daar is heel wat werk aan vooraf gegaan. Dijkversterking, polders en aangelegde waterbergingen hebben het land tussen Maas en duinen tot prettig woon- en recreatieoord gemaakt. Vele evenementen hebben dit op alle mogelijke manieren onder de aandacht gebracht. Voor HalloHeusden aanleiding dus om daar op creatieve wijze haar medewerking aan te verlenen.

Bestuurders en redactieleden van HalloHeusden hebben naast hun digitale ‘pennenvruchten’ hun organisatietalent aangewend om met verenigde geestes- en lichaamskracht een uniek luister- en kijkevenement gestalte te geven. De Nieuwkuijkse Wiel vormde het ideale decor voor de manifestatie ‘Dichter bij Water’. Anders dan bij een popfestijn op een weiland met oorverdovende decibeloverschrijdingen werd hier op gevarieerde wijze het ‘Heusdenwater’ onder de aandacht gebracht. Een gedichtenwedstrijd, optredens van muziekgroepen, diverse koren, dansgroepen en vindingrijke artistieke bijdragen met een geweldige slotact vormden de ingrediënten.

Watersnood

Normaal gesproken was het een gewaagde onderneming om met de huidige weersverwachting weerstand te bieden aan het hemelwater boven het aardse waterdecor. Er was voorzien in een noodoplossing, maar deze hoefde gelukkig niet ingezet te worden. De opening werd op de ‘normale’ wijze ingeluid door presentator Luc van Laar en HalloHeusden-voorzitter George Rouhof. Wellicht was het beter geweest een deel uit de klassieke ‘Watermusic’ van Händel hieraan vooraf te laten gaan. Dat zou de programmavariatie hebben kunnen verrijken.

Als eerste kwam een nakomelinge van de bekende Doeverense dichter Gerrit Jan Boll aan het woord. Als over-overgrootvader had deze een lang gedicht gemaakt over de watersnood van het Brabantse watergebied. Zij had het gedicht samen met de jas, hoed, horloge en andere attributen geërfd haar verre voorvader. Met veel passie droeg zij een deel van het gedicht dat ging over de Nieuwkuijkse Wiel voor aan de toehoorders.

Aan muziekbijdragen ontbrak het overigens niet. Zo wisten de band Georg Kush Collective en de band Artificial met jeugdig enthousiasme op luidruchtige, doch in toom gehouden aantal decibellen het festijn met rap, pop, punk en rock te openen. Hierna volgde het juryrapport en de uitreiking van de prijs van de gedichtenwedstrijd voor de categorie ‘primair onderwijs’. Deze viel ten deel aan de zesjarige  Amélie Monpellier, die met kinderlijke gelatenheid deze huldiging onderging. Een demonstratie Streetdance met voormalige wereldkampioenen Jamy en Jony van dansschool The Motion Creator uit Nieuwkuijk, ondersteund door de wedstrijdgroep Black Out toonde vervolgens aan dat er in onze gemeente succesvol aan dit wereldgebeuren kan worden meegewerkt.

Het centrale hoogtepunt in het festijn vormde de prijsuitreiking van de diverse categorieën van de gedichtenwedstrijd, waarin werd aangetoond dat onze gemeente vele opmerkelijke dichters huisvest. Jurylid Will van Bockel roemde de prachtige inzendingen en de moeilijkheid hieruit een keuze te maken. Met de titel ‘De Zee’ won Willemijn Dekker de eerste prijs in de categorie ‘Voortgezet Onderwijs’. In een door haarzelf voorgelezen gedicht belichtte zij de schoonheid van het water, maar wilde zij ook de zorg voor natuur en milieu aan de kaak stellen. Vooral de plastic soep dient te worden bestreden.

Met een knipoog aan de kerkelijke ‘mis met 2 heren’, van het trio ‘Miss met Twee Heren’ bracht zangeres Paula van Buul, ondersteund door gitaar en accordeon, het verhaal over de watersnoodramp van de Kuijkse Wiel. Verder liet zij ons genieten met favoriete liedjes uit haar repertoire. Als laatste nodigde zij alle aanwezige ‘Kuijkers’ uit hun stem te verheffen om het door haar gecomponeerde Kuijkse Volkslied mee te zingen.

Water

Met begeleiding door piano, gitaar en contrabas wist het 30-koppige zangkoor Chantemble zich in te passen op de beperkte podiumruimte. Dit welluidend gemengd koor liet zich van haar beste kant horen met meerstemmige liedjes, die betrekking hadden op het thema ‘water’, zoals ‘Bridge over Troubled Water’. Met ‘Singing in the Rain’ werd de presentatie gevisualiseerd met opgestoken paraplu’s. Met een arrangement met vele tempowisselingen maakte het in een vrolijke driekwartsmaat gezongen lied van De Dijk een eind aan dit geslaagde optreden.

Dirty songs

De bijzonder charmante verschijning van de klassiek geschoolde sopraan Esmeralda Schütz zorgde voor het klassieke programmaonderdeel. Haar mooie vertolking van een (mij onbekende) opera-aria deed volkomen recht aan de veelzijdigheid van het evenement. Een vrolijke tegenzang werd geleverd door het Shantykoor ‘Kantje Boord’ met een aantal Heusdense leden, waarbij de presentator op zeer welbespraakte doch schuinse wijze inhaakte op het repertoire van het koor. Daarbij bracht hij bewust ook enkele komische opmerkingen over het seksleven van zijn trawanten naar voren.  De dirty songs uit Ierland pasten daar naadloos bij. De kwaliteit van dit koor hoeft niet te worden betwijfeld. Zangtechnisch klopte het helemaal. Geen wonder dat ‘onze’ bekende Vlijmense dirigente Mieke Kamphuis zich ook thuis voelt in dit genre.

IJzersterke bijdrage

En dan de verrassende, kolderieke slotact van Legs Boelen en Berrie Kolmans. Hoe ze het voor elkaar krijgen is een raadsel. Hun werk zou zo in een absurdistisch werk van de VPRO geprogrammeerd kunnen worden. Met veel instrumentjes en fluitjes van een cent brengen zij hun publiek in opperste verwarring. Daar bovenuit klinkt het woord ‘Wotter’. Als de verwarring compleet wordt beëindigen zij abrupt de act. Maar het meest onverwachte en spectaculaire einde komt dan nog. Zij begeven zich gekleed en wel onverschrokken in het koude water van de Kuijkse Wiel, waarbij het wotterwoord steeds herhaald wordt. Tot aan borsthoogte bestijgen zij  de golven. Aangekomen op de lijn welke het diepe van het ondiepe scheidt, bevinden zich bordjes met watergerelateerde teksten, die door hen worden voorgelezen. Al met al een ijzersterke bijdrage ter besluit van het festijn.

Regen en zegen

Na het afscheidswoord van de voorzitter openbaarde zich een opvallend natuurverschijnsel. De dag die als regenachtig werd voorspeld, hield zich van een zonnig begin tot aan de opkomende duisternis keurig aan de door organisatie en toehoorders gewenste praktijken. Nauwelijks was het slotwoord gevallen, toen de eerste druppels zich begonnen te ontwikkelen in een regenbui. Dichter bij het (wiele)Water kon het regenwater niet komen. Kortom: er rustte zegen op de onderliggende watervoorstelling van HalloHeusden. Alle zegen komt immers van boven!

24-6 2018 tekst André van der Heijden, foto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

    Goei stukske over ‘n goei festi(wotter)valleke mi wir praachtige foto’s van Ad.
    Ge maacht ‘r wel ‘n paor sture Ad noar mijn, vur munnen CV.

    Beantwoorden

    Dankjewel Legs, stuur me effe oe meeladres dan hedde ze zo te pakke.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee