Oproep

Vorige week op een mooie dag maar eens van Nieuwkuijk naar Heusden vesting gewandeld. Op de fiets stoor ik me vaak aan de grote aantallen blikjes, pakjes en flesjes in de berm of in de sloot. Dus ik bedacht dat ik wel wat tasjes mee zou kunnen nemen om hier en daar wat op te ruimen.

Aan beide kanten van het brede fietspad langs de Spoorlaan is het meteen al raak. De rommel ligt te schitteren in de zon. Zo is het niet moeilijk om in een oogopslag het rood, geel of oranje blik tussen het frisse groen van gras en fluitenkruid te zien liggen. Als het niet zo mateloos irritant was, zou het haast een feestelijke aanblik zijn. Waarom doen mensen dit?

Stel je gaat naar school fietsen en neemt van thuis twee volle blikjes of flesjes mee in je rugzak. Waarom stop je die dan niet terug als je ze hebt leeggedronken. Dump ze toch gewoon thuis in de container of vuilniszak? Het zijn niet alleen scholieren, want ook sportieve fietsers keilen gerust lege waterflesjes of lege energiedrankblikjes in de berm. Ik zie het ze geregeld doen! Jongens, meisjes, waar zijn jullie mee bezig?

Tijdens mijn tocht naar Heusden raap ik bijna 200 stuks afval op, stamp elk verpakkingsmiddel plat en vul er in een mum van tijd zes tassen mee. Telkens als er twee bijna vol zijn, kijk ik uit naar een openbare afvalbak en laat ze daarin uit het zicht verdwijnen. Dat betekent bovendien 200 keer mijn wandeling onderbreken, bukken, stampen, in de tas stoppen en doorlopen. Als dat geen lichaamsbeweging is! Nu maar hopen dat de gemeente de afvalbakken ook tijdig ledigt. Helaas is het effect van mijn inspanningen na een week al weer weggewerkt. Jullie worden bedankt mensen!

Een paar dagen later komt mij een overzicht onder ogen, uitgereikt door de GGD, van de meest genuttigde frisdranken. “Hoeveel klontjes drinkt u per dag?” staat er boven. Ik herken ze allemaal, want al het lege materiaal is, naast de vele bierblikjes, door mijn handen gegaan. Met iets van leedvermaak bekijk ik de lijst. Al die viespeuken die hun eigen nest bevuilen, werken enorme hoeveelheden ongezonde suikers naar binnen, waarmee ze dus hun eigen gezondheid in gevaar brengen.

Hoe onverantwoord en dom kan je bezig zijn? Maar het ergste vind ik toch wel dat ze geen respect hebben voor de natuur, die er jaren over moet doen om de schade van een zo’n achteloos weggeworpen blikken of plastic omhulsel weer uit haar systeem te krijgen. Vandaar mijn oproep: medemensen, neem toch PLEASE je afval mee naar huis. Of koop en drink die zoete troep niet. Dat laatste moet je natuurlijk zelf weten, maar een gewaarschuwd mens telt nog altijd voor twee.

14 mei 2018 (c) Tekst en Foto’s Annelies van der Sanden

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee