Genieten met bezieling

Er waren zondag 18 maart weer veel papa’s en mama’s bij het Passieconcert van vioolschool Fiedelino in de kerk van Sint Jan Evangelist te Elshout. Ze hadden de koude wind getrotseerd om naar hun (klein)kinderen te komen luisteren en kijken. Het Passieconcert was ook dit jaar weer een onbetwist succes.

Warm ingepakt wachten de bezoekers op de harde, ijskoude kerkbankjes op wat er komen gaat. Het programma ziet er veelbelovend uit. Vivaldi, Bach, Purcell en Pergolesi.
In het voorprogramma zijn de jongere of minder gevorderde leerlingen aan de beurt. Meteen maar met een Allegro uit het Stabat Mater van Antonio Vivaldi, een componist die vooral door jonge strijkers erg gewaardeerd wordt. Niet helemaal toevallig. Deze in 1678 in Venetië geboren priester musicus en violist was tijdens zijn leven lange tijd directeur van een conservatorium (wat toen nog ‘bewaarschool’ betekende) voor weesmeisjes aan wie hij op hoogstaande manier muziekonderricht gaf. Een groot deel van zijn muziek schreef Vivaldi voor het orkest dat deze meisjes vormden.

Voorprogramma
Leontien Akkerman, docent en eigenaar van de Drunense vioolschool Fiedelino, heet de toehoorders welkom. In telkens verschillende opstellingen volgen het bekende Rondeau van Purcell, een Ave Maria, en het concerto in Sol van Antonio Vivaldi. Leontien is het stralende en sturende middelpunt in de groep, haar leerlingen zijn goed geïnstrueerd en gretig om hun partijtje mee te mogen spelen. Aan een knikje van hun lerares hebben ze genoeg om hun plekje in te nemen. Een knappe solo is weggelegd voor de zesjarige Anne Sophie in het affetuoso van het concerto. De 13-jarige Per de Koster laat een volwassen interpretatie horen van de aria ‘Aus Liebe will mein Heiland sterben’ (Matheus Passie), wat een mooie toon heeft die jongen. Ogen dicht en genieten maar. Als afsluiting van dit gedeelte van het concert, zingen vier meisjes ontroerend zuiver het Ave Maria van Caccini.

Hoopgevend
Ik vind het telkens weer zo knap en hoopgevend dat ook heel jonge kinderen deze muziek kunnen uitvoeren en ervan genieten. Zoals de 9 jarige Valérie Langendonck, bij wie talent en muzikaliteit hoorbaar en zichtbaar aanwezig zijn. Zij vormen wellicht de generatie musici waarop we zo hard zitten te wachten, nu veel amateurorkesten zich genoodzaakt zien om te stoppen wegens gebrek aan vooral goede strijkers. Van Leontien krijgen ze in ieder geval op een inspirerende en professionele les en daarvoor verdient zij veel waardering en lof.

Vruchtbare samenwerking
Terwijl er weer een changement plaatsvindt en een aantal volwassen musici aansluit, volgt er een kleine toelichting over het Stabat Mater van Giovanni Pergolesi. Dat had voor mij niet gehoeven, want het versterkte stemgeluid is scherp en eigenlijk alleen maar storend. Vier zangeressen stellen zich op, de sopranen Maartje Coolen en Beate Rose, en de alten Mirjam-Iris Crox en Kristin Denzer, dirigent Lucas Vis heeft de leiding. Er is acht keer geoefend, waarvan drie keer met Lucas. “En dat tilde ons natuurlijk op” vertelt Leontien. Tijdens de uitvoering is ook duidelijk te zien dat deze muzikale samenwerking tot wederzijdse voldoening is geweest en tot een spannend en mooi resultaat heeft geleid.

Stabat Mater Pergolesi
De indringende dertiende eeuwse teksten van het Stabat Mater, vanuit het Latijn vertaald door Willem Wilmink, vertellen over het verdriet van de moeder van Jezus die, staande onder het kruis, getuige is van het lijden en de dood van haar kind. De rijmende coupletten zijn waarschijnlijk ooit bedoeld als meditatieve teksten voor de gelovige, die het lijden van moeder en kind zou willen verlichten, maar uiteindelijk smeekt om steun bij het eigen sterven en de weg door de dood naar het Paradijs. Quando corpus morietur, als mijn lichaam moet sterven, moge mijn ziel dan de vreugde van de hemel ervaren.

Opletten!
Dirigent Lucas wil daar nog graag iets aan toevoegen. “Het Stabat Mater van Pergolesi is niet eenvoudig. Het werk bestaat uit 12 delen, er zijn maar liefst 14 verschillende tempi en er mag op veel plaatsen gekozen worden voor een vrije frasering. Dit hangt mede af van de ruimte, met of zonder publiek, de temperatuur, het moment van de dag etcetera. Dit betekent dat elke musicus enorm moet opletten, en dat deden ze!” Dirigent Vis weet de musici dan ook echt te inspireren. Hoewel hij een grote man is, stelt hij zich klein en dienstbaar op. Zijn bewegingen zijn puur gericht op het bereiken van het beste wat deze muziek te bieden heeft. De sopranen en alten die afwisselend solo of als duet optreden, vertrouwen en varen op zijn kundigheid, zonder welke deze Stabat Mater ongetwijfeld minder zeggingskracht gehad zou hebben.

Lage strijkers
Vidit suum dulcem natum, zij zag hoe haar geliefde kind overleed. Dit couplet is zo klaaglijk en treurig en intens. Dat er ergens in de kerk een kindje begint te huilen is dan niet storend, maar benadrukt het verdriet van Maria die niets kan doen om haar kind in nood bij te staan. Het was fijn om bij dit prachtige Passieconcert aanwezig te zijn en het plezier en de toewijding van de muzikanten, zangers en organist Rob Dommisse te mogen ervaren. Tot slot een compliment aan de lage strijkers. De steun van onderaf door de twee cellisten Marthe Kalkhoven en Lyan Dommisse en contrabassist Margo Beuken vormde een welluidende en stevige ‘basso continuo’ voor het orkest.

Zuinig op Fiedelino
Lucas Vis voegt daar nog aan toe dat voor hem de samenwerking met Fiedelino bijzonder was, plezierig en met een prachtig resultaat. “Slechts drie repetities met dirigent van een kleine twee uren waren er nodig om dit te bereiken. Grote waardering wil ik uitspreken voor het werk van Leontien, zij heeft alles en iedereen uitermate zorgvuldig en met liefde weten voor te bereiden. Voor de jongste spelers was het de eerste keer dat ze met een dirigent werkten, maar het ging meteen al heel goed. Ik voelde me vrij om te doen wat nodig was om tot een bijzondere uitvoering te komen en dat is gelukt! Complimenten aan Leontien en alle musici, jong en oud! wat mooi om te zien en te horen dat leeftijd geen rol speelt! Laten we zuinig zijn op Fiedelino.”

19-3-2018 (c) tekst Annelies van der Sanden, foto’s Irene de Bruin

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee