25 februari 2018 |
0
3

Volle bak bij einde VanHorenZien

Alles draaide zondag 25 februari in de laatste talkshow van VanHorenZien in de Waegenburght-zaal bij partycentrum Wijnand van Delft om het begin van het einde. Een positief einde, omdat het vaak leidt tot een nieuw begin.

Stefan Korthout en Koen van Bokhoven, de presentatoren die in de afgelopen 7 seizoenen steeds professioneler opereerden, openden deze laatste talkshow met de kreet: “Jeetje, wat een volle zaal”, om vervolgens in het verleden te duiken, waarna tal van ‘roemruchte’ tafelgasten de revue passeerden.

Gasten als de destijds 18-jarige Mitchel die een vurig gewenste geslachtsverandering wilde ondergaan naar Solance Dekker, of wijkagent Belinda van Genugten over de impact van huiselijk geweld, berovingen en inbraken. Maar ook de inmiddels beroemde filmmaker Frodo Kuipers die vertelde over ‘Bullet Time’, een animatiefilm die wereldwijd in de selecties van filmfestivals belandde. Tafelgast Emiel Lensen toonde zijn kunnen met een mix van cabaret, mentalisme en vlugge vingers. Ook coryfeeën als schrijver Paul van Loon en burgemeester Jan Hamming verschenen aan tafel. Het publiek kreeg de kans om kennis te maken met veel talent van eigen bodem, waaronder gevestigde en beginnende (beeldende) kunstenaars, muzikanten en artiesten. Voor sommige jongeren was het een kweekvijver, een sprong naar volwassenheid.

Een nieuw begin

In deze laatste versie vertelde Alfred van de Pas, die samen met zijn partner IngerMarlies Leeuwenburgh Atelier Winterdijk 30b in Waalwijk runt, over hun succesvolle inzamelingsactie waarbij een bedrag van € 217.500,- werd opgehaald. Met het geld kan het pand van de buren aangekocht worden, zodat de 15 culturele activiteiten per maand niet in gevaar komen. Alfred van de Pas: “We willen de culturele hotspot van de Langstraat worden”. Met dank aan de gulle gevers, die hun geld met rente terugkrijgen.

De dood hoorde ook een beetje bij deze laatste uitzending. Tafelgast Pieter-Jan Verklaren, werkzaam in de uitvaartbranche en gespecialiseerd in bijzondere uitvaarten, zoals de terugkeer van slachtoffers van de MH17-ramp en begrafenissen van het Koningshuis vertelde over de speciaal opgeleide draagploegen. Die moeten een kist op hun schouders kunnen dragen en ze doen dat door met vlakke handen die kist te tillen. Het blijkt dat een zwart pak bij begrafenissen geen voorschrift meer is. “Ook andersoortige kleuren mogen tegenwoordig”.  Op deze coördinator van het team Bijzondere Uitvaarten maakten de uitvaarten van Prins Friso en de MH17-slachtoffers de meeste indruk.

Van Erben Wennemars weten we niet of hij zijn stotteren als problematisch ervaart, wel dat het zijn werk als commentator bij de Olympische Spelen niet belemmert. Tafelgast Kees de Kort (31) vertelde bij VanHorenZien dat deze handicap grote impact heeft gehad op zijn leven. Des te knapper is dat hij die overwonnen heeft met een speciale therapie, waarvoor hij nu dagelijks nog middenrifoefeningen moet doen. Er zijn vele vormen van stotteren. Van jongs af aan heeft Kees last gehad van hevige blokkades, die hem ook belemmerden in het maken van keuzes. Zo dronk hij sinas, omdat hij het woord cola niet uit kon spreken en werd hij lasser, -die hoeven geen praatjes te houden-, in plaats van de door hem zo gewenste job van barbier. Maar ook in zijn geval betekende het niet het einde, maar een nieuw begin, namelijk als ervaringsdeskundige die anderen helpt uit een vaak diep dal te klimmen. “Ik ben nu gefocust op dingen die goed gaan.”

De allerlaatste

Ook in deze laatste show leidde de publieksquiz ikook-iknie tot de gebruikelijke Babylonische spraakverwarring, wat tevens de charme van de quiz geweest is. Het leverde met de gebruikelijke ‘vernuftige’ vragen toch een winnaar op.

Waarschijnlijk onbewust heeft Sven Mathijssen zijn beste en meest ontroerende gedicht tot het laatst bewaard. De liefdevolle wijze waarop hij de aftakeling van zijn oma benoemde en beschreef, ontroerde menigeen.

Oude bekenden, de leden van het George Kush Trio, zorgden niet alleen voor de amuse, maar ook tijdens de talkshow voor poëtische, ritmische muziek met een combinatie van rap, blues, jazz en folk. Ook dit trio is in de loop der jaren gegroeid, niet alleen in klankkleur, maar ook in grootte en heet nu het George Kush Collectief, dat in deze laatste VanHorenZien voor een zeer aangename muzikale omlijsting zorgde. Voor de liefhebbers: op 3 maart treden ze op bij Atelier Winterdijk 30b.

Aan alles komt een eind. Jammer dat het ook geldt voor deze zo succesvolle talkshow, maar de kans bestaat dat er weer een nieuw initiatief uit geboren wordt. En voor de bezoekers geldt, het plezier van het gebodene kan ze niet meer ontnomen worden.

 

25-2-2018 © tekst Rieky Schalken, foto’s Marian de Bonth

 

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee