28 januari 2018 |
0
0

Blik op de mens in onze maatschappij

In de Donjontoren van abdij Mariënkroon exposeren op dit moment, onder auspiciën van Stichting Honsoirde, twee kunstenaars die behoren tot de KuBra-groep. KuBra staat voor Kunstenaars Uit Brabant. Het is een stichting die 7 jaar geleden opgericht is met het doel Brabantse beeldende kunstenaars samen te brengen en te stimuleren tot onderlinge samenwerking.

Circa 125 kunstenaars maken deel uit van KuBra, waaronder de exposanten Jeanette van Dun en Gerard van Selst, een gelegenheidsduo dat in de tentoonstellingsruimtes van Honsoirde een expositie heeft ingericht, met een rustige en serene uitstraling, versterkt door de prachtige ruimtes van de abdijtoren en het gefilterde licht dat door de ramen valt.

Podium

Dat kunst niet weg te denken is uit onze samenleving en dat krachtenbundeling en samenwerking stimulerend en inspirerend werken, in dit geval onder een provinciale vlag, is een vertrouwd gegeven. KuBra houdt tijdelijke exposities en heeft sinds vorig jaar zomer een eigen galerie aan het Burgemeester Loeffplein in Den Bosch, in de zogenaamde voetgangerspassage naar parkeergarage De Tolbrug. De leden van KuBra hebben daar hun eigen podium waar ze kunnen exposeren, dat zij zelf ‘bemensen’ en waar ze workshops en lezingen kunnen houden. Bezoekers van de Bossche binnenstad ervaren KuBra-Art, met een zeer divers aanbod op die plek, ook als zeer verrassend.

Onuitputtelijke fantasie

In de sfeer van abdij Mariënkroon komen de schilderijen van Jeanette van Dun uitstekend tot hun recht vanwege het mystieke karakter van haar imaginaire portretten, die de gelaagdheid van de mens proberen te vangen. Wat gaat er schuil achter dat gezicht, vraag je je af. “In mijn autonome werk verbeeld ik de vervreemding van de mens in onze huidige samenleving”.

Van Dun zegt dat haar werk ontstaat vanuit een bijna onuitputtelijke fantasie. Ze put uit beelden die vaak tussen dromen en waken ontstaan.

Over de keuze voor het thema vervreemding dat zo kenmerkend is voor haar werk, zegt ze: “Ik ben wat later aan de academie voor beeldende kunst begonnen en daar moest je je specialiseren en dan bedenk je je eigen concept. We worden door de maatschappij om ons heen gedicteerd en gevangengehouden in bepaalde patronen. Als individu ben je niet zo aanwezig.” Dat probeert Van Dun duidelijk te maken met haar portretten in olieverf, in zachte en gedempte kleuren. Niemand staat er model voor. Ze omschrijft het als: “Eigen ontwerp van hersenspinsels”.

Op de expositie in de abdij hangt slechts een kleine collectie van haar opvallende werk, dat uitnodigt op zoek te gaan naar een filosofische duiding van ‘Vervreemding’

Zaad van Judaspenning

Beeldend kunstenaar Gerard van Selst maakt gebruik van diverse vaak afgedankte materialen, waarmee hij op een bijzondere manier vormgeeft aan zijn visie of filosofisch concept op mens en maatschappij. Het gebruik van het zaad van Judaspenningen, in kaarsvet gedompeld, is uitgangspunt voor al zijn huidige werk. In zijn schilderijen -met titels als Zaadsprong en Zaadpatroon- is het zaad van de Judaspenning een metafoor voor een nieuwe toekomst. “In chaos kan ordening een houvast geven aan het huidige complexe en jachtige leven in de ontkerkelijkte en godsdienst-ontluisterende wereld met ontsporingen en verval van waarden en normen.”

Dat zijn werk ook humoristisch kan zijn, blijkt uit de uit blikjes vervaardigde kop getiteld ‘Leeghoofd’, met volgens Van Selst een letterlijke en een figuurlijke betekenis. Dat is typerend voor zijn werk.  De koppen van zijn vervaardigde objecten zijn sterk geabstraheerd. “Ze ontstaan uit snelle schetsen waar ik altijd mee bezig ben. Ik versimpel het ontwerp heel erg en of het nu een kop is van een mens, dier of vogel, het kan het allemaal zijn. Ik ga vaak uit van het materiaal dat ik gebruik.”

In verschillende objecten en schilderijen zie je door de vernislaag heen het gebruik van oude kranten en boodschappenbriefjes. Ook dat heeft een dubbele betekenis, waarmee Van Selst wil symboliseren dat hij als kunstenaar een boodschap wil uitdragen voor een betere toekomst. Dat geldt ook voor de ogen die hij aanbrengt op zijn objecten en die symbool staan voor een blik op de maatschappij. Slechts een zeer klein gedeelte van zijn werk hangt op de expositie van Honsoirde, met zorg uitgekozen door Van Selst. “Voor mij is de architectuur van de ruimte heel erg belangrijk. Daar pas ik mijn werk op aan.” En dat is prima gelukt.

De expositie in de Donjontoren van abdij Mariënkroon te Nieuwkuijk is nog te zien op zondag 4 en 11 februari (carnavalszondag!) van 13.00 tot 17.00 uur.

28-1-2018 © tekst Rieky Schalken, foto’s Marian de Bonth

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee