30 september 2017 |
0
0

Alles ligt op straat

Alles ligt op straat

Een bijna dagelijkse gewoonte: rennen over de Heidijk. Nadat ik het Brabants Dagblad, waar op de voorpagina uitgebreid het nieuw te vormen kabinet wordt besproken heb gelezen, vertrek ik. Als ik de Heidijk vanaf de Torenstraat oploop staart de voorpagina van de bewuste krant me vanaf de berm in tienvoud aan. Even verderop ligt een tweede stapel. Hierbij ook exemplaren van de Telegraaf en wat verder nog een stapel van het merk NRC, Trouw en de Volkskrant. Allemaal zijn ze vertegenwoordigd. En allemaal de uitgave van vandaag (29-9-2017). Even verderop wappert een nat A- viertje over de dijk. Het is de zogenaamde looplijst met aantallen, 67 stuks in totaal, straten met nummers en abonneenamen met hun gegevens liggen hier letterlijk op straat. Wat een grote domoor kun je zijn! Zijn naam staat nota bene boven bij het wijknummer! Mustafa toch!

Terugkomend van mijn hardlooprondje, besluit ik even de klantenservice van het Brabants Dagblad te bellen, temeer omdat ik het afgelopen jaar ook al 4 keer deze krant moest missen. Normaal wordt dit afgedaan door een elektronische melding, met een daarop volgende e-mail en met een uit te printen bon om in de supermarkt of dichtstbijzijnde boekhandel een exemplaar op te halen.

Maar hier betreft het minimaal 67 lezers, waarvan de meesten ongetwijfeld niet vrolijk zijn geweest toen ze vanmorgen tevergeefs naar de brievenbus liepen. Om een eindeloos keuzemenu met metalen stemmen te omzeilen, kies ik voor de eerste keuze: “Wilt u nieuwe abonnee worden?” en krijg ik een vrouw aan de lijn waaraan ik mijn verhaal vertel. Ze zegt: ”Ja, maar het is niet zeker dat ze zijn weggegooid,misschien heeft de bezorger ze alvast op een stapeltje klaargelegd om zo zijn wijk te lopen”. Niet te geloven! Op mijn beurt antwoord ik: ‘Mevrouw hoe naïef bent u om -het is nu 10.15 uur- met deze suggestie aan te komen?’ Ze antwoordt: “Ja, maar je weet het toch niet. Wat wilt u dan dat ik doe? Wat is uw postcode, dan kan ik het doorgeven?”

Met een zoveel onbenul uitstralende klantenservicemedewerker is de discussie snel gevoerd. Ten overvloede herhaal ik dat de kranten langs de Heidijk in Vlijmen zijn gedumpt en kap het telefoontje snel af.

Het blijft niet alleen bij een werk-verzakende krantenbezorger. Regelmatig wordt aan de buitenranden van onze gemeente van alles gedumpt. Vorig jaar zag ik langs de Rupweg een rij van 17 vuilniszakken met ‘groenafval’, waarschijnlijk afkomstig van een wietkwekerij. De overvol gepropte prullenbakken overal langs de straten, geven ook te denken. Mensen fietsen en lopen over de straten en dijken en kijken er niet eens naar. Het is net of iedereen murw is geworden, wellicht mede veroorzaakt door het afvalbeleid, dat hoe pretentieus ook, alleen maar ingegeven wordt door de allesbepalende factor: Geld.

30-9-2017 © tekst en foto’s column Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee