01 februari 2016 |
0
0

In memoriam Pater Abt Gerardus (Jan) Hopstaken

In memoriam Pater Abt Gerardus (Jan) Hopstaken

Op 26 januari is Pater Abt Gerardus (Jan) Hopstaken toch nog vrij onverwacht op 85-jarige leeftijd overleden. De laatste jaren werd zijn gezondheid steeds brozer en brozer. Tot tweemaal toe moest hij na een ziekenhuisopname een tijd worden opgenomen in een verzorgingshuis om weer op krachten te komen. Op de dag van zijn overlijden was hij pas 2 dagen eerder thuis gekomen van een herstelperiode in Nieuwenhage in ‘s-Hertogenbosch.

Met recht een “thuiskomst”, want dat was, de vertrouwde Abdij Mariënkroon in Nieuwkuijk sinds hij daar als dertienjarige zijn intrek nam.

Na zijn priesterwijding in 1957 ging hij klassieke talen studeren in Nijmegen die hij in 1966 afrondde met een succesvol doctoraal examen. Na enkele jaren les gegeven te hebben aan de eigen kloosterschool, volgde in 1964 een benoeming aan het Dr. Mollercollege in Waalwijk, waar hij achtereenvolgens moderator en schooldecaan werd. Ondanks deze drukke baan werd hij in 1977 benoemd tot eerste plaatsvervanger van de toenmalig prior Pascalis Vermeer.

In 1991 kozen de toenmalige 28 stemgerechtigde leden van Mariënkroon hem tot Abt van de Nieuwkuijkse Cisterciënzerabdij.Het aantal monniken in de communiteit van Onsenoort dat in 1960 met 82 leden nog de grootste in heel de Cisterciënzerorde van de Commune Observante was, was toen al geslonken tot 28. Pater Abt sprak enige jaren later over de schemer die was gevallen over Mariënkroon. Van toen af aan maakte hij zich ernstig zorgen over wat er met zijn prachtige historisch en religieus erfgoed moest gebeuren als er geen paters meer waren.

Geleidelijk werd steeds duidelijker wat hij als toekomst voor de abdij voor ogen had. Een van de grootste aandachtspunten was dat het klooster in de toekomst van grote religieuze en culturele betekenis zou moeten blijven voor de regio. Dit bepaalde mede de latere keuze de Abdij voor een symbolisch bedrag toe te vertrouwen aan de Stichting Scia Luminosa, onderdeel van de Focolare-beweging.

Al direct na de oorlog richtten de paters het oog steeds meer naar buiten. Zij stonden aan de wieg van de “De Culturele Kring” met de organisatie van lezingen en voordrachten. De in 1943 opgerichte Heemkundekring werd met veel inbreng van de paters uitgebouwd en gehuisvest. Er ontstonden Bijbelkringen en verdiepingsdagen. Talloze mensen zochten en vonden hulp voor hun zeer diverse problemen en werden ontvangen in het immer gastvrije gastenhuis. En toen er door de afname van het aantal monniken in het klooster steeds meer ruimten vrijvielen nam deze gastvrijheid alleen maar toe. Jarenlang vond het bestuur en de redactie van het plaatselijke nieuwsblad de Scherper er een onderdak. Toen Pater Gerardus aantrad als abt van Mariënkroon, gingen zij hierin nog verder. Samen met vrijwilligers van Heemkundekring Onsenoort werd het innerlijk van de middeleeuwse toren grondig aangepakt en ter beschikking gesteld, de bovenste verdieping als Heemkamer, de twee andere verdiepingen aan de nieuw opgerichte Culturele Stichting Honsoirde voor het houden van klassieke concerten, lezingen over kunst en cultuur en tentoonstellingen van schilderijen en andere kunst- en cultuurobjecten. Zelfs de kapel mocht hiervoor worden gebruikt als dit nodig werd gevonden en natuurlijk in goed overleg. Enkele jaren geleden werd op initiatief van Abt Hopstaken ook de buitenkant van de historische toren van onder tot boven gerestaureerd.

Ondanks zijn hoge ambt met de daarbij behorende grote verantwoordelijkheden bleef Pater Hopstaken een eenvoudig en beminnelijk mens. Voor velen een steun en toeverlaat, voor de trouwe bezoekers van de zondagsmis een pastor, voor bestuurders van diverse verenigingen die hij diende een belangrijke raadgever, voor degenen die het geluk hadden hem goed te kennen een heel goede vriend. Hoogtepunten in de laatste jaren waar hij zichtbaar van genoot was zijn gouden priesterfeest, waarbij alle gilden uit Vlijmen, Nieuwkuijk en Haarsteeg hem hun vendelgroet kwamen brengen en de Harmonie van Onsenoort en Nieuwkuijk hem en zijn vele gasten verrasten met een serenade. Het grote feest dat werd gevierd bij gelegenheid van het honderd jarig bestaan het klooster in Nieuwkuijk, waarbij zoveel broeders- en zusters Cisterciënzers aanwezig waren. Dieptepunten; het overlijden van zijn medebroeders, zijn zus en nog niet zolang geleden zijn broer Leo die hem zoveel jaren zo na stond, bezorgden hem veel verdriet.

Moge zijn Heer, op wie hij alle hoop had gevestigd, hem belonen voor al het goede wat hij voor zo velen belangeloos heeft gedaan.

Moge hij rusten in vrede tussen alle broeders die hem voorgingen, op zijn geliefde Mariënkroon, dat hij niet kon missen, maar dat het nu voor altijd zonder Pater Abt zal moeten doen.

(c) tekst Tinie van Beurden, foto Heusdeninbeeld

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee