01 november 2014 |
0
0

Land van Ooit en de Oudewijvenzomer

Oudewijvenzomer in de Poort.

De Beukennootjeslaan, zo noemden ze deze laan vroeger, toen iedereen op het landgoed d’Oultremont er nog vrij rond kon lopen en wandelen, ondanks dat het particulier terrein was. We gingen er prachtige herfstbladeren en paddenstoelen bekijken of beukennootjes rapen. In 1988 kocht Marc Taminiau het landgoed met kasteel en vestigde er Het Land van Ooit. Het kasteel en het bos gingen daarna op de schop, ondanks het feit dat het kasteel op de monumentenlijst stond en een dergelijke ingreep dus gewoon illegaal was. Het werd roze geschilderd en voortaan Het Roze Kasteel genoemd.

Nu hoor je er vogelgeluiden en vaag het nooit ophoudende geluid van A59-verkeer op de achtergrond. Het is er niet echt stil, maar toch weldadig rustig. Ooit zong een van de Baronnen van Ooit, Marco Borsato, hier zijn lied, waarvan kilometers ver iedereen kon meegenieten. Maar echt lang heeft die schijnwereld niet standgehouden. Het park ging 18 jaar na de opening namelijk failliet, een spoor van schuldeisers nalatend. En de bedenkers verdwenen over de landsgrenzen, waar ze hun Waterloo vonden.Eind 2007 verraste het toenmalige college van B&W van Heusden de goegemeente en kocht het de gronden en opstallen, groot ruim 34 hectare, voor een bedrag van 15,4 miljoen euro. Het college sprak over: “een verantwoorde investering”, met het oog op nieuwe ontwikkelingen en doorverkoop van het landgoed. De Efteling en Libéma hadden interesse in overname van het park, maar vonden de vraagprijs van tussen de 17 en 18 miljoen euro te hoog. En als dan ook nogeens de financiële crisis uitbreekt, blijkt het park onverkoopbaar te zijn en met 1 miljoen aan kosten per jaar voor onderhoud, rente en aflossing, een molensteen te zijn voor de gemeente Heusden

Op een prachtige herfstdag, geholpen door een diffuus zonlicht, vermengen zich de herfstkleuren met de overblijfselen van wat ooit een pretpark was. Duidelijk zichtbaar zijn ook roest, afbladderende verf en verweerde muren. Langzaam sluipt de verloedering binnen. Gelukkig wordt door de gemeente goed voor het natuurgebied gezorgd. Het is zo’n oudewijvenzomerdag, een uitdrukking die gebaseerd is op oude breiende vrouwen en veldspinnen die bij rustig nazomerweer lange draden spinnen. Van de toezichthouder heb ik de sleutels gekregen. Alleen de bovenverdieping van het roze kasteel is tijdelijk bewoond. Ik ben op zoek gegaan naar kleurige plaatjes. Bij een van mijn eerste opnames zorgt de flitser er voor dat een koppel buizerds opschrikt en wegfladderend de hoge bomen verlaat. Na enkele uren genieten in deze prachtige bossen laat mijn mobiel me opschrikken. Helaas, toezichthouder Jasper wil vertrekken en vraagt zijn sleutels terug. Eigenlijk zou iedere inwoner van onze gemeente op zijn of haar eigen manier zo van deze omgeving moeten kunnen genieten, want tenslotte hebben we allemaal onze financiële bijdrage aan deze bodemloze put wel geleverd.

poort-v-heusden-31-10-2014-.gif

De oudewijvenzomer of Sint-Michielszomer (soms ook wel met Indian Summer aangeduid) is de periode van begin september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn. Weliswaar daalt in deze tijd van het jaar de gemiddelde middagtemperatuur in De Bilt van ongeveer 20 graden naar 9 graden, maar er zijn ook regelmatig periodes die volledig aan de zomer doen denken.

Dit is een bijdrage in de serie Anno Heusden

(c) 8-11-2014 tekst en foto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee