01 september 2014 |
0
0

Genadeloze ontgroening

Genadeloze ontgroening

Fietsend over de Hoge Maasdijk, van Haarsteeg naar Hedikhuizen, zie je in de verte buiten de dijk tegenover het Haarsteegse Wiel een ooievaarsnest. Er komen de laatste jaren op veel plaatsen in onze gemeente regelmatig ooievaars, maar op dit nest willen ze maar niet neerstrijken. Hier vandaan maakt de dijk een grote bocht naar rechts, het fort Hedikhuizen is dan al in zicht.

Tot voor kort stond hier een karakteristieke rij statige populieren, die een mooie grens vormden tussen de twee dorpen. Al naar gelang je vandaan kwam, had je voor een korte periode tussen de vlakke polderstukken aan weerszijden van de dijk een mooie beschutting onder de ruisende bomen. Die bomen waren ook een goede filter voor het lawaai van het verkeer over de provinciale weg. Door vogelgeluiden werd je begeleid, want die huisden er volop! Natuurlijk veel kraaien, maar als je geluk had, zag je ook een buizerd die opgeschrikt vlak voor je fiets wegvloog of een koppeltje prachtig gekleurde groene spechten. Onder de bomen zag ik op een vroege zondagochtend ooit twee vossen over het veld wegrennen. Op de foto’s staan de bomen in een mysterieuze sfeer, wit van de rijp bij een hardnekkige ochtendmist. Of kerstkaartachtig, op een zonnige besneeuwde ochtend hun schaduwen ver vooruitwerpend. Maar ook met mooie herfstkleuren voordat de blaadjes vallen. De tijd had hier weinig invloed op het landschap en het enige wat de mensen deden was er van genieten.

Tot enkele maanden geleden, toen mannen met helmen, grote brillen en gehoorbeschermers hun krijsende zaagmachines op de bomen loslieten. Wat moet die nieuwe eigenaar bezield hebben om de 55 bomen te laten omzagen? Vage beweringen over zieke bomen en het vergroten van zijn grondgebied. Ikke, ikke, ikke, weet je wel. Het kwam er gewoon op neer dat hij wou doen waar hij zin in had. Nou is daar op zich niks mis mee, ware het niet dat het 55 bomen betrof die door mensen die het kunnen weten als zeer waardevol voor het landschap worden beschouwd. Helaas, ondanks verschillende politieke partijen die protesteerden in de gemeenteraad, veel mensen die morden om het idee dat de bomen gekapt zouden worden en de pers die er verwonderd aandachtig schonk.

De natuur en het milieu ten spijt en de gemeente met de wet in de hand, kreeg ook dit grote ego zijn gelijk en is er alweer minder van het zo geroemde groen in onze gemeente. Doordat het nieuw ‘aangewonnen’ land tussen de sloot en de voet van de eeuwenoude dijk zo smal is, was het nog vrij lastig om het gezaagde hout af te voeren. Hierdoor bestond er voor belangstellenden nog mooi de tijd om te zien met wat voor een totale minachting voor alles en iedereen hier huis is gehouden. Je hoeft echt geen boomprofessor te zijn om te kunnen zien dat de doorgesneden, op maat voor vervoer gezaagde stukken niet of nauwelijks door ziekte aangetast zijn.

De bewoners van de bomenrij zijn verjaagd en enkele hebben deze kaalslag niet overleefd. De fietsers, die al dan niet luchtfietsend zeggen gemakkelijk tegen die wind in te gaan, zullen toch even aan moeten zetten om de bocht in de hier kaal geworden dijk te ronden. Nog even en de vrijgekomen strook (nu waardeloze?) grond is bedekt met onkruid, de kuilen van de wortels als littekens achterlatend. De beeldbepalende bomenrij bestaat dan nog slechts in ons geheugen. Als schrale troost hebben we gelukkig de foto’s nog.

Hoge Maasdijk

Dit is een bijdrage in de serie Anno Heusden

26-9-2014 © tekst en foto’s Ad van Kessel

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee