01 januari 2013 |
0
0

Van de prins geen kwaad (2)

1

Kunnen beschikken over een groot fotoarchief nodigt uit om op zoek te gaan naar de geschiedenis en tradities van het carnaval in Knotwilgendam (Vlijmen), naar het wat en hoe, wanneer en waarom en dan met name in periode tussen 1977 -1986.

Voor deel twee gaan we naar de Mgr. Van Kesselstraat. “Kom maar gerust achterom den dam op, ge zie ut dan van eiges”, zegt Pietje de Wit (2-9-1933). In Vlijmen staat hij zo bekend en wordt dus ook zo aangesproken. Wat later zie ik op een officiële oorkonde aan de wand dat achter zijn naam Piet tussen haakjes ook (Pietje) is ingevuld.

Op de elf-elf-avond van 1985 presenteerde Knotwilgendam hem als prins Pedro den Irste, opvolger van prins Bartoni. Pietje de Wit vertelt hoe dat in zijn werk ging. Ergens in de zomer werd hij gebeld of hij even naar buurthuis De Korf wil komen om iets te bespreken. “Onderweg werd ik een beetje zenuwachtig. Het ging al op de fiets door me heen, ze bellen van de carnavalsclub. Het zou wel eens kunnen dat ….”

Tijdens het afgelopen carnaval was er bij hem al geïnformeerd of hij er iets zou voelen om prins te worden. Knotwilgendam had het idee dat met de komst van zoveel nieuwe clubkes, iedereen zeker een jaar de kans moest krijgen om de scepter te zwaaien over Knotwilgendam. Met zijn eigen club ‘De Lolfuiken’ was Pietje al enkele jaren met succes op pad. Pietje voelde er wel wat voor en helemaal omdat zijn Tineke ermee instemde en zij de leiding van De Lolfuiken tijdelijk over zou nemen.

8

Het grote verschil met voorgaande prinsen was dat Pietje geen lid was van Knotwilgendam, waar het gebruikelijk was dat de prins ook in de vereniging op allerlei manieren actief was en zelfs in het bestuur zat. Piet was actief betrokken bij voetbalvereniging Vlijmense Boys, waar hij jeugdleider was. Samen met zijn vrouw richtte hij De Lolfuiken op, een naam die afgeleid was van lolbroeken, een clubke van aanvankelijk 16 man. Voor het bespelen van muziekinstrumenten werd de hulp ingeroepen van Piet Kivits. Pietje was niet de enige die dat deed. Kivits heeft vele beginnende carnavalsmuzikanten de kneepjes van het spelen op een instrument geleerd en vooral het samenspelen met anderen. De muziek voor de nummers van De Lolfuiken werd gemaakt door Willem ‘De Schipper’ van Engelen. En gerepeteerd werd er achter het huis van Pietje in de serre. “Over succes hadden we niet te klagen. We gingen veel buiten de gemeentegrenzen spelen, in Amsterdam, Rotterdam, Sittard en Zevenbergen. In Den Bosch hadden we zelfs het St-Janslyceum als uitvalsbasis. In het begin zagen die Bosschenaren ons natuurlijk als die Vlijmusse boerkes. Nou dat veranderde vlug. In het ‘spietske’ dat ik altijd hield voordat we begonnen had ik ze ‘geworschouwd’. Ik zei dan ik hoopte dat ze goed verzekerd waren, want és we beginne dan goa ut dak eraaf!”

1a

Vaste gast waren De Lolfuiken ook op Haarsteeg, ondanks de destijds nog erg aanwezige haat-liefde verhouding met Vlijmen. Volgens Pietje was het niet altijd eenvoudig om de uitdijende jeugdige groep in het gareel te houden. Hij zei dan: “Jongens és we gespeuld hebben, wil ik de volgende dag niks anders heuren dan hoe mooi de meensen ut vonden. En tegen moeders die Marietje of Sjaantje in het café op het eind van de avond op wilden halen dat ik ginne pliesie en ok gin kleuterjuf ben. We gaon saomen van café naor café en daor of daor eindigen we en daor kunde ze ophaole. Hauwt er wel rékening mee dé ik gin kénderbijslag betaol.”

3

Op de avond dat Pietje als prins Pedro den Irste geïnstalleerd werd, winnen De Lolfuiken het Hitfestival met Carno Samba. Een prima nummer met een geweldige act en Ad Samuels ontvangt uit de handen van de nieuwe prins de beker.
Vanuit Knotwilgendam wordt voorgesteld om voor hem de teksten voor de speeches te schrijven, maar dat hoeft niet voor Pietje. Hij heeft nooit om woorden verlegen gezeten en vindt dat hij man is van het volk en voor het volk en kiest er voor om het op zijn eigen manier te doen.

Populair is deze prins. Als tijdens de jaarlijkse Blaos-In in Den Borruk prins Pedro den Irste en zijn gevolg hun opwachting maken, is het zo druk dat de hofkapel, de prins en zijn Raad van Elluf niet binnen kunnen. Het publiek scandeerde: Pietje, Pietje, een kreet die later tijdens de Hoogtijdagen op meerdere plekken te horen zal zijn als de prins in aantocht is. Spontaan werd de van gestalte kleine prins, op een manier die tijdens grote popconcerten gewoon is, het zogenaamde crowdsurfen, doorgegeven van het begin naar het eind van de zaal, waar het podium wachtte.

17

In het dorp wil Hotel Prinsen voor carnaval zijn restaurant niet meer ombouwen, maar kiest voor een tent waar de wind waait en die een golvende vloer heeft. Nieuw is ook dat op het Plein een feestpaleis verrijst, in de vorm van enorme tent, die het tekort aan cafés moet opvangen. Het werd geen succes, te groot en te koud. Ook de straatgenoot van Pietje, Martin Blitz van ‘Tratorio Mario’, wil en kreeg zijn eigen tent bij buurthuis De Korf. Dankzij adviezen van Pietje, over onder andere de foute muziekkeuze van Martin, draait deze tent nog het beste.

14-3

De optocht vond prins Pedro den Irste wel mooi, maar bovenop een prinsenwagen staan voelde hij zich net een zwaaiende pias. Het was niet zijn favoriete bezigheid. Ik dacht dan: “Was ik maar vlug beneden, tussen de mensen in de cafeekes met de muziekskes. Daar voelde ik me als een vis in het water. De feesten voorafgaand aan carnaval vond ik zonder uitzondering het gezelligste”. Eigenlijk had hij afgesproken om dat jaar als prins te komen en dan nog een jaar te blijven. Knotwilgendam dacht daar anders over. Het bleek geen probleem te zijn. Het was een mooi seizoen, zonder een enkele wanklank en daar waren altijd nog zijn Lolfuiken.

Nog even waren Pietje en Tineke onderdeel van de Knotwilgendamse traditie. In 2000 vormden ze het boerenbruidspaar dat in de onecht verbonden werd. “Ook een hele mooie belevenis”. Tegenwoordig hebben Marcel en Ingrid van Herreberg Den Braai, waar ze altijd erg gastvrij ontvangen worden, steevast een plaatsje voor ze gereserveerd tijdens de grote optocht van Knotwilgendam.

De oorkondes, Koninklijke onderscheiding en Gouwe Knotwilg op de plaats waar de foto genomen is, getuigen van de vele verdiensten van deze oud-prins Carnaval.

pietje-2013

Tot slot nog enkele foto’s van Knotwilgvereerders, waartussen Pietje zich zo op zijn gemak voelde.

Dit is een bijdrage in de serie Anno Heusden. M.u.v. de kleurenfoto’s zijn alle foto’s uit de carnavalsperiode tussen 1977 -1986.

© 30-1-2013 Tekst en foto’s Ad van Kessel.

Vorige
Volgende
Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Praat mee